نقد و بررسی فیلم «One Battle After Another»؛ تلاش اندرسن در اکشن سیاسی یا شکست خلاقانه؟
فیلم «One Battle After Another» (یک نبرد پس از دیگری) به کارگردانی پل توماس اندرسن یکی از شگفتیهای سینمایی سال ۲۰۲۵ است. این اثر که اقتباسی آزاد از رمان Vineland توماس پینچون است، ترکیبی جسورانه از اکشن، کمدی سیاه، سیاست و نقد اجتماعی را پیش چشم مخاطب میگذارد. ویکیپدیا+2نت باز ۳۶۰+2
اطلاعات فنی، تولید و بودجه
- مدت زمان فیلم حدود ۲ ساعت و ۴۱ دقیقه است. چارسو پرس پایگاه خبری تئاتر و سینما
- فیلمبرداری در فرمت VistaVision انجام شده که انتخاب نادری در سینمای امروز است. ویکیپدیا+1
- بودجه تولید بین ۱۳۰ تا ۱۷۵ میلیون دلار گزارش شده، که آن را به گرانترین پروژه کاری اندرسن تبدیل میکند. ویکیپدیا+1
- فیلم با کمپانیهایی مثل Warner Bros. تولید و توزیع شده است. ویکیپدیا
- فیلمبردار اثر مایکل بائومان است و موسیقی توسط جانی گرینوود ساخته شده که لایه صوتی تنشزا و قدرتمندی به فیلم داده است. نت باز ۳۶۰
خلاصه داستان
فیلم داستان باب فرگوسن (با بازی لئوناردو دیکاپریو)، یک انقلابی پیشین را روایت میکند که سالها دور از صحنه فعالیت کرده، اما وقتی دشمن قدیمیاش (با بازی شان پن) بازمیگردد و دختر او ویلا (با بازی چیس اینفینیتی) ناپدید میشود، او مجبور میشود بار دیگر درگیر روحیه مبارزاتیاش شود. ویکیپدیا+1
فیلم به شکلی عرضی به بحرانهای سیاسی، نژادی و معنوی در آمریکای مدرن میپردازد، بهخصوص از منظر ایدئولوژی، سرکوب دولتی و تأثیر گذشته بر حال. چارسو پرس پایگاه خبری تئاتر و سینما
واکنشها و نقدها
نفوذ منتقدان
- فیلم در Metacritic امتیاز بسیار بالای ۹۶ را کسب کرده که نشاندهنده استقبال بسیار مثبت منتقدان است. GamesRadar+
- در Rotten Tomatoes نیز نقدها بسیار مثبتاند و در بخشی از گزارشات به «تجربه سینمایی اصیل» و «فجزدگی سیاسی و اجتماعی» آن اشاره شده است. People.com
- برخی نقدها اشاره کردهاند که حجم بالای ایدهها و پیامهای اجتماعی باعث شده فیلم کمی پراکنده به نظر برسد و تمرکز واحدی نداشته باشد. World of Reel+1
- از سوی دیگر، طراحی صحنه، فیلمبرداری دقیق و استفاده از فرمت VistaVision به عنوان نقاط قوت بسیار مورد تحسین قرار گرفتهاند. The Cinema China
گیشه و اقتصادی بودن
- افتتاحیه فیلم در آمریکای شمالی ۲۲.۴ میلیون دلار بوده است که برای اندرسن، رکورد جدیدی در افتتاحیه به حساب میآید. یاهو+1
- فروش بینالمللی در اولین هفته ۲۶.۱ میلیون دلار بوده و مجموع جهانی افتتاحیه حدود ۴۸.۵ میلیون دلار گزارش شده است. فوربز
- با توجه به بودجه بالا و هزینه بازاریابی قابل توجه (گزارشاتی وجود دارد که هزینه بازاریابی ممکن است به حدود ۷۰ میلیون دلار برسد) فوربز، برخی کارشناسان معتقدند که فیلم برای سوددهی به عملکرد طولانی در گیشه نیاز دارد. World of Reel
- با این حال، برخی منبعها گزارش دادهاند که فیلم در چند بازار بینالمللی عملکرد پایداری داشته و در برخی کشورها «پاهای بلند» (long legs) نسبت به انتظار دارد. Reddit
تحلیل من (نظر شخصی)
از نظر من، «One Battle After Another» یکی از جسورانهترین آثار پل توماس اندرسن است. او تصمیم گرفته از دنیای شخصیتمحور معمول خود یک گام بزرگ جلوتر برود و یک فیلم سیاسی-اکشن با ساختار بزرگتر بسازد. این انتخاب، هم بزرگترین قوت فیلم است و هم بزرگترین نقطه ضعف آن.
نقاط قوت:
- شکوه بصری: استفاده از VistaVision و طراحی صحنه بزرگ (معماری، شهرها، صحنههای شورش) باعث شده فیلم احساس حماسی و سینمایی قوی داشته باشد. این چیزی نیست که همیشه در فیلمهای اندرسن ببینیم.
- هدف اجتماعی و سیاسی: اندرسن تلاش کرده نقدی عمیق به وضعیت معاصر آمریکا ارائه دهد؛ به سرکوب دولتی، گسست اجتماعی و رقابت ایدئولوژیک بین گروهها پرداخته است. این مضمون برای سینما مهم و ضروری است.
- بازیگران تأثیرگذار: دیکاپریو، پن، دلتورو و دیگران در نقشهایی قرار دارند که هم بازیگر را به چالش میکشند و هم امکان لحظات درخشان را فراهم میکنند.
نقاط ضعف:
- تراکم ایده: فیلم به نظر من بیش از حد پُر است. اندرسن سعی کرده چندین موضوع بزرگ (ایدئولوژی، پدر-دختر، انقلاب، فاشیسم، گذشته غمانگیز) را وارد کند، اما پرداخت همه آنها به شکل منسجم انجام نشده است. برخی شخصیتها فرصت کافی برای رشد ندارند.
- پیام سیاسی زیاد: وقتی یک فیلم سیاسی اینقدر پرتنش باشد، خطر شعارزدگی وجود دارد—و بعضی صحنهها صرفاً به مانیفست تبدیل شدهاند تا روایت دراماتیک.
- ریسک گیشه: با بودجه سنگین، حتی با نقدهای عالی، باید دید آیا مخاطب عمومی حاضر است این فیلم تقریباً سهساعته را ببیند. اگر «طولانی بودن» فیلم برای تماشاگران عادی مانع شود، برگشت سرمایه ممکن است سخت باشد.
جمعبندی نهایی
«One Battle After Another» کاری است بزرگ، بلندپروازانه و شخصی برای اندرسن. این فیلم ترکیبی از تجربه سینمایی، نقد اجتماعی و روایت شخصی است که جرات میکند مرز میان سینمای آرتفیلم و فیلم اکشن تجاری را بشکند. من آن را یک موفقیت خلاقانه میدانم، حتی اگر از لحاظ اقتصادی و روایی چند جای آن نیاز به تلخیص و تمرکز بیشتر داشت.
اگر اندرسن میخواست اثری بسازد که هم در سطح سینمایی بزرگ باشد و هم حرفی برای گفتن داشته باشد، فکر میکنم در این فیلم تا حد زیادی به هدفش رسیده است — و این برای کارگردانی که همیشه به روایت شخصیتهای پیچیده و انسانی معروف بوده، یک جهش حسابی است.
دعوت به تعامل کاربران OIECGroup
🔵 نظر شما چیست؟
- آیا فکر میکنید اقدام اندرسن برای ساخت یک فیلم اکشن سیاسی با چنین بودجهای تصمیم درستی بوده؟
- به نظر شما آیا مخاطبان سینمایی حاضرند پای یک فیلم سهساعته بنشینند؟
- آیا پیامهای اجتماعی و سیاسی فیلم را قوی و مؤثر میبینید یا بیشتر شعاری؟
منتظر نظرات و بحثهای شما در بخش کامنتها هستم.