استلان اسکاشگورد پس از سکته مغزی دوباره به صحنه بازگشت
سه سال پس از سکته مغزی، استلان اسکاشگورد، بازیگر تحسینشده سوئدی، هنوز با پیامدهای جسمی و ذهنی آن دستوپنجه نرم میکند، اما در تازهترین گفتوگویش با People اعلام کرده است که توانسته فیلمبرداری نقش خود در Dune: Part Two را «با سختی فراوان اما کامل» به پایان برساند.
اسکاشگورد ۷۴ ساله، که این روزها بهخاطر حضورش در افتتاحیه فیلم تازهاش Sentimental Value در لسآنجلس خبرساز شده، گفته است وضعیت سلامتش «خوب» است، اما حافظهاش دیگر توان تکرار دیالوگها را ندارد. او توضیح داده که برای غلبه بر این مشکل از گوشیهای ویژه استفاده میکند تا متن دیالوگها را در جریان بازی بشنود:
«ممکن است از بیرون طبیعی بهنظر برسد، انگار دارم با دقت گوش میدهم و پاسخ میدهم، اما ریتم صحنه باید دقیق تنظیم شود؛ جملات باید سریع، خنثی و همزمان با دیالوگ همبازیام گفته شود.»
این بازیگر کهنهکار آثار محبوبی چون Mamma Mia، Good Will Hunting و Chernobyl در بخش دیگری از گفتگو به حس تازهاش از زندگی اشاره کرده:
«حالا انگار زیر تیغهی شمشیر زندگی میکنم. شیطنتهایم را کردهام و حالا ۷۴ سال دارم — یعنی از زمانی که برای زندگی عادی باقی میماند عبور کردهام.»
اسکاشگورد، پدر هشت فرزند از جمله الکساندر و بیل اسکاشگورد (ستارههای IT و Succession)، پیشتر فلسفهی تربیتی پدرش را یادآور شده بود:
«پدرم همیشه میگفت هیچکس در دنیا ارزش بیشتری از تو ندارد، اما هیچکس هم کمتر از تو نیست.»
این باور، پایهی گرایش انسانی و سوسیالدموکرات او شده است. اسکاشگورد میگوید:
«بر همین اساس همیشه خواهان آموزش و درمان رایگان برای همه بودهام، چون جامعهی ما توان پرداخت آن را دارد. در آمریکا خیلیها تصور میکنند سوسیالدموکراسی یعنی کمونیسم و کاپیتالیسم یعنی آزادی؛ در حالیکه در آن آزادی، استثمار انسانها مجاز است.»
با اینکه بیماری و گذر سن ریتم کار او را کند کرده، حضور دوبارهاش در Dune: Part Two — پس از ایفای نقش درخشان بارون هارکونن — یادآور پایداری و قدرت بازیگری استلان اسکاشگورد است؛ هنرمندی که همچنان میان تعهد به حرفه و دفاع از ارزشهای انسانیاش تعادل برقرار کرده است.